Maria Bronowiecka: Ja tylko pamiętam jak z babcią jechałam – to jeszcze wracam do okupacji – z babcią jechałam tramwajem, przez jakiś most, i jak to dziecko – coś tam się.. tramwaj podzielony na ,,Nur fur Deutsch” i tylko dla Polaków..ja gdzieś tam z babcią siedziałam i coś zaczęłam opowiadać, ktoś.. nie wiem czy ktoś coś powiedział, nie wiem ,,Cicho, bo Niemcy” czy coś, a ja powiedziałam na to, że: Ja się nie boję, bo tatuś to ma taki nóż, że wszystkich Niemców pozabija! (śmiech) Myślałam, że babcia mnie zabije! (śmiech) I zatykała mi usta ręką. To mi babcia opowiadała, bo ja tego nie pamiętam, że też jeszcze za okupacji, że jak ze mną jechała – tylko ja nie wiem czy to Pani opowiadałam, że – Niemiec naprzeciwko usiadł babci, więc musiała być w części dla Niemców. Albo on usiadł tam. I tak mu się podobałam, tak mi się… może miał taką córeczkę? Czy coś? W każdym razie, już jak wysiadał to zdjął sygnet z palca i dawał babci… No, w końcu są też ludzie różni, przecież- też mieli rodziny, też… Nie wszyscy byli tacy…